Łuk Triumfalny: po co go zbudowano i co na nim znajdziesz
Łuk Triumfalny: po co go zbudowano i co na nim znajdziesz

Łuk Triumfalny w Paryżu kazał zbudować Napoleon na chwałę swojej armii po zwycięstwie w bitwie pod Austerlitz w grudniu 1805 roku. Kamień węgielny położono 15 sierpnia 1806 roku, w dniu urodzin Napoleona, ale budowę przerwały zmiany władzy i łuk otwarto dopiero w lipcu 1836 roku, po 30 latach.

Stoi pośrodku okrągłego placu, ponieważ zbudowano go w miejscu, gdzie już wtedy drogi zbiegały się w kształt gwiazdy, a dziś rozchodzi się stąd dwanaście alei. Na jego ścianach znajdziesz cztery duże grupy rzeźbiarskie, sześć płaskorzeźb z bitwami i setki nazw bitew i nazwisk generałów, a pod sklepieniem grób nieznanego żołnierza z pierwszej wojny światowej. Te same elementy możesz odszukać także na drewnianym modelu łuku.

Dlaczego łuk zbudowano i dlaczego budowa trwała 30 lat

Napoleon chciał łukiem uczcić Wielką Armię, czyli wojsko, z którym zwyciężył pod Austerlitz. Wzorem były starożytne rzymskie łuki triumfalne, zwłaszcza Łuk Tytusa w Rzymie, a projekt przygotował architekt Jean-François Chalgrin.

Łuk stoi na zachodnim końcu Pól Elizejskich, naprzeciw pałacu Tuileries, który był wtedy paryską siedzibą Napoleona. Jest więc częścią długiej prostej osi, która biegnie od Luwru przez Pola Elizejskie dalej na zachód.

W 1810 roku Napoleon żenił się z Marią Ludwiką Austriaczką, a orszak weselny miał wjechać do Paryża przez plac, na którym budowano łuk. Filary ledwie wystawały wtedy nad ziemię, dlatego Chalgrin kazał postawić łuk w rzeczywistej wielkości z drewnianej konstrukcji i malowanego płótna. Na tym modelu zobaczył swój projekt na miejscu i według niego jeszcze go poprawił.

Chalgrin zmarł w 1811 roku. Po upadku Napoleona w 1814 roku budowa stanęła i wznowił ją dopiero król Ludwik XVIII w 1823 roku. Ukończono ją za króla Ludwika Filipa, który zadedykował łuk armiom rewolucji i cesarstwa. Łuk otwarto 29 lipca 1836 roku.

Łuk tworzą cztery masywne kamienne filary połączone sklepieniami. Na dwóch głównych stronach jest jedno duże przejście łukowe, na węższych bocznych stronach mniejsze. W filarze biegną kręcone schody, a na dach łuku prowadzą 284 stopnie.

Plac wokół łuku nazywał się Place de l’Étoile, czyli Plac Gwiazdy. Drogi zbiegały się tu w kształt gwiazdy już przed budową łuku, ale dzisiejsze dwanaście alei powstało dopiero podczas przebudowy Paryża, którą w drugiej połowie XIX wieku kierował prefekt Haussmann. Od 1970 roku plac nosi imię Charles’a de Gaulle’a. Sam łuk ma około 50 metrów wysokości i około 45 metrów szerokości.

Co przedstawiają grupy rzeźbiarskie, płaskorzeźby i nazwy na ścianach

Dekorację wykonało kilku rzeźbiarzy dopiero w latach 30. XIX wieku, gdy budowę kończono. Największe są cztery grupy rzeźbiarskie na filarach, a każda z nich jest poświęcona jednemu rokowi:

  • Wymarsz ochotników w 1792 roku François Rude’a, znany też jako „Marsylianka”, po stronie od Pól Elizejskich. Nad ochotnikami, którzy wyruszają bronić młodej republiki, unosi się uskrzydlona kobieta, Geniusz Wolności.
  • Triumf roku 1810 Jeana-Pierre’a Cortota, także po stronie od Pól Elizejskich. Sławi zwycięstwa Napoleona.
  • Opór roku 1814 i Pokój roku 1815 Antoine’a Étexa po przeciwnej stronie łuku.

Nad grupami rzeźbiarskimi jest sześć płaskorzeźb, czyli obrazów wykutych w ścianie tak, że postacie z niej wystają. Przedstawiają wydarzenia wojen rewolucyjnych i napoleońskich, wśród nich bitwę pod Austerlitz. Wyżej wokół łuku biegnie fryz, pas z płaskorzeźbą żołnierzy, a na samej górze jest attyka, górna część budowli nad gzymsem. Na attyce znajduje się 30 tarcz z nazwami zwycięskich bitew.

Na wewnętrznych ścianach przejść wykute są nazwy bitew i nazwiska setek generałów z wojen rewolucji i cesarstwa. Gdy nazwisko jest podkreślone, ten człowiek poległ w walce. Strop wielkiego sklepienia zdobią wykute rozety.

Czym jest grób Nieznanego Żołnierza pod łukiem

Pod wielkim sklepieniem spoczywa francuski żołnierz z pierwszej wojny światowej, którego imienia nikt nie zna. Reprezentuje wszystkich, którzy w tej wojnie polegli za Francję. Pomysł, by uczcić poległych jednym nieznanym żołnierzem, powstał już w 1916 roku, w czasie wojny.

Dziesiątego listopada 1920 roku w Verdun żołnierz Auguste Thin wybrał jedną z ośmiu trumien z ciałami niezidentyfikowanych francuskich żołnierzy. Następnego dnia przewieziono ją pod Łuk Triumfalny, a 28 stycznia 1921 roku żołnierza pochowano w miejscu, gdzie spoczywa do dziś. Na płycie grobu jest napis po francusku, w tłumaczeniu: „Tu spoczywa żołnierz francuski, który zginął za ojczyznę, 1914–1918”.

Płomień nad grobem po raz pierwszy zapalił 11 listopada 1923 roku minister wojny André Maginot. Od tamtej pory co wieczór o 18.30 jest on ponownie rozpalany podczas ceremonii, którą przygotowuje stowarzyszenie La Flamme sous l’Arc de Triomphe. Dziś płomień upamiętnia zmarłych obu wojen światowych.

Na co zwrócić uwagę na drewnianym modelu Łuku Triumfalnego

Drewniany model pokazuje łuk w miniaturze, więc możesz porównać go z prawdziwą budowlą. Również Chalgrin sprawdził swój projekt na modelu, choć w rzeczywistej wielkości. Jakie elementy dekoracji ma Twój model i jak je oddaje, dowiesz się z jego instrukcji i zdjęć. Przy porównywaniu skup się na tych miejscach:

  • Proporcja wysokości i szerokości. Prawdziwy łuk ma około 50 metrów wysokości i około 45 metrów szerokości, jest więc prawie tak szeroki, jak wysoki. Zmierz wysokość i szerokość modelu bez podstawy. Jeśli proporcja wychodzi wyraźnie inna, model zmienił budowlę pod tym względem.
  • Grupy rzeźbiarskie przy filarach. Na dwóch głównych stronach szukaj u podstawy filarów czterech grup rzeźbiarskich. Na prawdziwym łuku Wymarsz ochotników i Triumf są po stronie od Pól Elizejskich, więc po nich poznasz, którą stroną Twój model stałby do tej alei.
  • Powierzchnie nad grupami rzeźbiarskimi. Na prawdziwym łuku są tam płaskorzeźby z bitwami. Porównaj, co jest w tym samym miejscu na modelu: obraz, wzór czy gładka powierzchnia.
  • Górna część. Nad łukiem znajdź gzyms, pas fryzu i attykę. Na prawdziwym łuku attyka niesie 30 tarcz z nazwami bitew, dlatego zobacz, jak oddał ją Twój model.

Jeśli chcesz obejrzeć te elementy z bliska w domu, drewniany model Łuk Zwycięstwa Little Story E011 jest według danych w sklepie przeznaczony od 14 lat.

Częste pytania

Kto kazał zbudować Łuk Triumfalny?

Napoleon, na chwałę swojej armii po zwycięstwie pod Austerlitz w 1805 roku. Kamień węgielny położono w 1806 roku, a łuk otwarto w 1836 roku, za panowania króla Ludwika Filipa.

Dlaczego budowa Łuku Triumfalnego trwała 30 lat?

Budowę przerwały zmiany władzy. Po upadku Napoleona w 1814 roku stanęła, w 1823 roku wznowił ją Ludwik XVIII, a ukończono ją za Ludwika Filipa.

Dlaczego pod Łukiem Triumfalnym płonie ogień?

Płonie nad grobem nieznanego żołnierza z pierwszej wojny światowej. Po raz pierwszy zapalono go 11 listopada 1923 roku i od tamtej pory co wieczór o 18.30 jest ponownie rozpalany podczas ceremonii.

Co oznaczają podkreślone nazwiska na ścianach łuku?

Na wewnętrznych ścianach są nazwy bitew i nazwiska generałów z wojen rewolucji i cesarstwa. Podkreślone nazwisko należy do człowieka, który poległ w walce.